Leczenie endometriozy

W obecnym czasie leczenie endometriozy stanowi wielki problem medyczny. Choroba, o której piszemy występuje u 3%-10% kobiet w wieku rozrodczym, co stanowi poważny oraz powszechny problem społeczny w śród pacjentów jak i lekarzy zajmujących się tym schorzeniem. Każdego dnia lekarze (urolog, ginekolog)rozpoznają nowe przypadki tej choroby w swoich gabinetach, kierując pacjentki na szczegółowe badania, które mogą jednoznacznie postawić diagnozę endometriozy.

W obecnym czasie nie istnieje leczenie przyczynowe endometriozy. Powodów jest kilka - jednak głównym i chyba najbardziej istotnym jest w dalszym ciągu niejasna etiologia tego zaburzenia. Wszystkie dostępne opcje terapeutyczne - takie jak farmakologia (zażywanie hormonów) lub operacje chirurgiczne nie gwarantują 100% skuteczności. Do tej pory również nie przedstawiono żadnych badań jednoznacznie wykazujących przewagę leczenia farmakologicznego lub chirurgicznego. Często terapia ma charakter kombinowany, w którym lekarze łączą jedną trapię z drugą.

W wielu przypadkach - można powiedzieć, że nawet dość często obserwowane są nawroty choroby, co świadczy o tym, że endometrioza jest uważana za chorobę trudną do wyleczenia - o przewlekłym charakterze. Terapia endometriozy skupia się raczej na zmniejszeniu bólu, jaki dotyka pacjentki oraz co chyba jest bardziej istotne z klinicznego punktu widzenia na zatrzymanie rozwoju choroby i zminimalizowaniu skutków ubocznych mogących prowadzić do innych zaburzeń lub nawet bezpłodności. Sposób leczenie, dobór terapii oraz postępowanie względem pacjenta zależy od wielu czynników. Jednak często pierwszym i najważniejszym kryterium są plany macierzyńskie pacjentki. Pamiętać należy, że endometrioza to poważna choroba, choć czasami o łagodnym przebiegu może powodować tak wielkie i trudne w leczeniu zaburzenie, jakim jest bezpłodność. Świadomość tego faktu istotna jest nie tylko z fizycznego punktu. Wiele kobiet na wiadomość, że ich sytuacja oraz możliwość prokreacji może być uniemożliwiona doświadcza silnego lęku i niepokoju. Jest to niejednokrotnie wielki stres oraz nieprzyjemne przeżycie, które może prowadzić do silnego poczucia przygnębienia oraz bezsilności. Dlatego należy pamiętać o wsparciu, jakiego należy udzielić osobie dotkniętej chorobą endometriozy. Ważne jest, aby mieć osobę, z którą możemy wspólnie pokonywać trudy dnia codziennego i nauczyć się żyć z tą chorobą jak i jej dolegliwościami. Więcej na ten temat znajdziecie Państwo w dziale "Wsparcie". Należy w takich sytuacjach pamiętać, że choroba, z którą mamy do czynienia - jest mało lub w ograniczonym tylko stopniu przewidywalna. Każdy przypadek jest dość indywidualny, na który wpływ ma wiele czynników. Dlatego stan jak i kondycję kobiety przy tej dolegliwości należy postrzegać w sposób wielopłaszczyznowy, w którym ważny jest wiek kobiety, plany prokreacji, ogólny stan zdrowia, wyniki badań, ból, zdolność funkcjonowania w społeczeństwie oraz inne rodzaje ograniczeń i czynniki niedyspozycji. Z powodu ryzyka wystąpienia bezpłodności endometrioza stanowi poważny problem dla wielu młodych kobiet. Jasno należy powiedzieć, że obecność endometriozy nie jest jednoznaczna z występowaniem bezpłodności. Jednak jest to czynnik ryzyka, który wpływa na płodność. W niektórych przypadkach wielu lekarzy jest zdania, że dobrym sposobem na leczenie endometriozy jest zajście w ciążę - które w sposób naturalny prowadzi do zaprzestania rozwoju choroby, obumierania ognisk endometriozy, jak i naturalnej regulacji hormonalnej. Dodatkowo realizacja planów macierzyńskich w momencie, gdy jest możliwa prokreacja z anatomicznego punku widzenia, gdyż rozwój choroby nie spowodował powikłań oraz zaburzeń płodności wydaje się uzasadniona. Z badań wynika, iż młode pacjentki łatwiej zachodzą w ciążę oraz istnieje wiele opinii, potwierdzających korzystny wpływ zarówno dla kobiety jak i dziecka, na który wpływ ma wiek przyszłej matki.

Jeżeli pacjentka nosi się z zamiarem posiadania dziecka, wskazane wydaje się leczenie chirurgiczne przy użyciu metody laparoskopowej bądź w cięższych przypadkach bardziej inwazyjnej laparotomii. O tym jednak decyduje stan oraz stadium rozwoju choroby. Zabiegi chirurgiczne w tym przypadku wydają się najlepsze, gdyż każde leczenie farmakologiczne uniemożliwia zajście w ciążę. Uważa się również, że w leczeniu chirurgicznym osiąga się lepsze wyniki w przypadkach, kiedy pacjentka skarży się na dolegliwości bólowe / odczuwa ból w okolicach miednicy mniejszej oraz ból wywoływany przez występowanie zagnieżdżeń endometriozy w mięśniówce / oraz występują zaburzenia narządów rodnych, które mogą prowadzić do bezpłodności. Zdarza się również, że rozwój choroby spowodował nieprawidłową prace jelit oraz narządów wewnętrznych, co może również wskazywać na konieczność zastosowania leczenia chirurgicznego. W wielu przypadkach podczas rozwoju choroby tworzą się cysty, torbiele na narządach oraz zrosty, które powodują nieprawidłowości w budowie anatomicznej, zaburzenia funkcji niektórych układów, może też dojść do zablokowania drożności jajowodów, co uniemożliwia zajście w ciążę. Zrosty mogą też stanowić przeszkodę dla rozwoju płodu oraz powodować silne bóle w okolicach brzucha, podbrzusza, miednicy. Niektórzy lekarze zgadzają się również z twierdzeniem, że leczenie farmakologiczne głębokiej endometriozy odbytniczo-pochwowej daje słabe rezultaty, jako, iż ta metoda słabo wpływa na leczenie tego przypadku endometriozy.